பல இன்னுயிர்களை இழந்து விட்டோம்.
இறப்புகளால் நிர்க்கதியான குடும்பங்கள்
பொருளாதார வீழ்ச்சி (ஏற்கனவே தொடங்கி இருந்த வீழ்ச்சி வேகமெடுத்தது)
பல இல்லங்களில் பற்றாக்குறை
வேலை இழப்பு
தொழில் முடக்கம்
பசி பட்டினி
வாழ்வாதாரமே கேள்விக்குறி
உறவுகளைப் பிரிந்து வாழும் தவிப்பு
குடும்பத்தினரிடையே ஒற்றுமை இழப்பு
சிலருக்கு தற்காலிக பிரிவினால் ஏற்பட்ட நிரந்தர பிரிவு
பலருக்கு திடீர் உடல்நலக் குறைவு
வயதானவர்கள் மருத்துவ சிகிச்சை தொடர முடியாமல் உடல் நலம் பாதிப்பு
குழந்தைகளின் கல்வி தடை, சிக்கல்
சிறுவர்கள் ஓடி ஆடி விளையாடாமல் வீட்டினுள் முடக்கம்
பெண்களுக்கு வீட்டில் அதிகமான வேலை
ஆண்களுக்கு அதிக பொறுப்பு கவலை
நடைப்பயிற்சி இல்லாமல் அடைந்து கிடைக்கும் நிலையில் அனைவருக்கும் ஆரோக்கியக் குறைவு
மன அழுத்தம் வெறுப்பு கவலை கண்ணீர்
விழாக்கள் இல்லை
விருந்துகள் இல்லை
இறை வழிபாடும் இல்லை
தனிமை உணர்வு
வாழ்க்கையில் பிடிப்பின்மை
பிரிந்து வாழ வேண்டிய கட்டாயத்தில் கணவன்-மனைவியிடையே கருத்து வேற்றுமை சந்தேகம்
எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக அனைவருக்கும் மரணம் குறித்த சிந்தனை.
மொத்தத்தில் சிரிக்க மறந்தோம்; மகிழ்ச்சி இழந்தோம்.
அப்படி என்ன தான் கிடைத்தது?
வீட்டிலேயே அமைதியான முறையில் இறைவழிபாடு செய்தோம்.
எளிமையாக வாழ கற்றுக் கொண்டோம்.
உடல் நலம் பேண ஆரம்பித்தோம்.
கடை வீதிக்குச் சென்று தேவையற்றவற்றை வாங்கிக் குவித்த நிலைமாறி அத்தியாவசியப் பொருள்களை மட்டும் வாங்கியதால் பணம் சேமிப்பு.
தூய்மை எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை அனைவரும் உணர்ந்தோம். புறத்தூய்மை அகத்தூய்மை இரண்டும்தான்.
ஏழை எளியவர்களிடம் மனம் கசிந்தது.
அரசாங்கத்தின் சொல் கேட்டு நடக்க அனைவரும் முயன்றது.
ஏழை பணக்காரன் என்று பாராமல் வைரஸ் அத்தனைபேரையும் தாக்கியதால், பலருக்கும் தான் என்ற அகம்பாவம் அழிந்தது.
மனித நேயம் தழைத்தது.
இன்று கோயில்களைத் திறந்து விட்டோம் என்ற போதிலும் கொரோனா ஒழிந்த பாடில்லை.
கட்டுண்டோம் பொறுத்திருப்போம் காலம் மாறும்.. நிலைமை மாறும்.
எதிர்காலம் ஒன்று எல்லோர்க்கும் உண்டு.
31.12.2020 ல் எழுதியது
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக